Zambak

09 Ağustos 2005

Zambağı anımsattı bu sabah bana. Adını bilirim neye benzediği hakkında en ufak bir tahminim bile yoktur oysa…

Kendisini taze ve güzel buluyormuş, varsın bulsun ben kendimi bulabiliyor muyum? Daha gencim, daha mutluyum, daha yaşıyorum seninle dedi. Ne güzel bende ‘daha’ çok var.

Kelimeye benzetiyorum onu. Bir o yana bir bu yana çekebiliyorum çünkü. İşte bu yüzden ismini unuttum. ‘Kelime seni çok seviyorum’ dedim bir gün yazdıklarıma dalmış kendime hayran hayran bakarken. Üzerine alındı! Yanlış anlamalarına bayılıyorum.