Unutuyorum seni.

01 Ocak 2017

Unutuyorum seni.
mesela bir çocuğun gülüşünde
bir kadının sevişinde
ayın önünden her bulut geçişinde
ustura keskinliğinde.

Unutuyorum seni.
kış gecesi sabahında
üç beyaz çizgi kokusunda
ıslak gözlerin ışığında
ölü köpek soğuğunda.

Unutuyorum seni.
nedense önce gülüşün gidiyor
sonra bir tutam koku bir parça özlem
peşi sıra geliyor tüm bedenin, aniden
uyutuyorum seni.

Unutuyorum seni.
masalları ve yarım kalan tüm hikayeleri
sıcağı ve beyaza yönelen tüm renkleri
yalandoğruları ve çaresiz kaçışları
azalarak geri dönen bakışları

tüm o odaları asla ev olamayan
yatakları asla bir olunamayan
hayalleri hiç kurulamayan
ve dahi uykuları hep yarım kalan.

Uyutuyorum seni.

sorularıyla beraber cevapsız kalan
iki küçük meraklı gözü

Ve sonra
Unutuyorum seni.
sanki hiç olmamış, yok hükmünde gibi.

Leave a Comment