Bir Adam 2

28 Şubat 2017

Dün tüm yıldızların yıkıldığı gecede

Kaldırımlarda sekerek koşan adam

Bugün gecenin sonunu getirmek için

Malt viskinin yakıcılığına sığınıyor

 

Bir çift parlak göz

Islak dudaklar

Çarpışan kalpler

ve yangın yerine dönen ıslak bir yatak karşılığında değiş tokuş ediyor gizemini

 

ona sonsuz doygunluk vaad eden beden

ondan her uzaklaştığında

geriye yıkıcı ve karşı konulamaz derinlikte bir yalnızlık bırakıyor.

 

yoksun bırakılan her kızgın ruh gibi

o da yok olmayı arzuluyor.

 

Derler ki

Rüzgara yazılmış bir hayat yaşamıştı

Bulutların kollarında uzanıp

kuşlarla konuşurdu

Evreni kanıyla besler

hayat verirdi

tüm o kadın çiçeklere.

 

açlık ve doyumsuzluğun

nefret ya da coşkunun (sebepsiz)

gözlerle dolu duvarların

sırtlarındaki minik canavarların

suratlarındaki maskelerin

ve o çok sevdikleri oyunların

uzağındaydı insanoğlunun.

 

şimdi oturmuş

durağan bir cesedin

insanlar üzerindeki etkisini gözlüyor

ölüyor ve kımıldamadan yatıyor

sonsuz bir çabayla…